جمال الدین خونساری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جمال الدین خونساری . [ ج َ لُدْ دی ن ِ ] (اِخ ) مشهور به آقای جمال بن آقاحسین خونساری الاصل اصفهانی المسکن و المدفن از علما و محققان بزرگ است . وی نزد پدر و خال خود محقق سبزواری کسب علم و دانش کرده و با ملامیرزا شیروانی و ملامحمدباقرمجلسی معاصر بود. تألیفاتی دارد. او راست : ١ - اختیار الایام و السعد و النحس منها و من اللیالی و الساعات . ٢ - اصول الدین فی الامامة. ٣ - ترجمة الفصول المختارة از علم الهدی . ٤ - حاشیه ٔ تهذیب الحدیث . ٥ - حاشیه ٔ شرایع. ٦ - حاشیه ٔ شرح اشارات . ٧ - حاشیه ٔ شرح لمعه . ٨ - حاشیه ٔ شرح مختصر الاصول . ٩ - حاشیه ٔ شفا. ١٠ - حاشیه ٔ من لایحضره الفقیه . ١١ - شرح غرر و درر عبدالواحد آمدی . ١٢ - شرح فارسی مفتاح الفلاح و غیر اینها. وی به سال ١١٢١ یا ١١٢٥ هَ . ق . در ٢٦ رمضان درگذشت و در مقبره ٔ پدر خود که به امر شاه سلیمان صفوی در تخت پولاد اصفهان ساخته شده بود مدفون گردید. (الذریعه ج ٤) (قاموس الاعلام ) (ریحانة الادب ج ١ ص ٢٤).