جلیله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جلیلة. [ ج َ ل َ ] (ع ص، اِ) مؤنث جلیل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بمعنی زن بزرگ قدر. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ ناقه ای که یک شکم بیش نزاده باشد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء): ما له جلیلة و لا دقیقة؛ یعنی نه شتر دارد و نه گوسفند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ◄ خرمابن بزرگ بسیاربار. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ ثمامه و آن گیاه است . (از اقرب الموارد).
جلیله . [ ج َ ل َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان سرشیو بخش مریوان شهرستان سنندج، واقع در ٤٨هزارگزی خاور دژ شاهپور و ٢هزارگزی شمال شوسه ٔ سنندج . این ده ٥٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).