جفون
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جُ فُ) [ ع. ] (اِ.) جِ جَفن، پلک چشم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جُ فُ) [ ع. ] (اِ.) جِ جَفن، پلک چشم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جفون . [ ج ُ ] (ع اِ) ج ِ جَفن . پلکهای چشم : خاک راهی که بر او میگذری ساکن باش که عیون است و جفون است و خدود است و قدود. سعدی . رجوع به جَفن شود.