جفان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جفان . [ ج ِ ] (ع ص، اِ) کاسه های بزرگ . ◄ بخشندگان . سخاوتمندان . ◄ چاههای کوچک . (منتهی الارب ). ج ِ جَفْنَه . ◄ شاخه های رز. (غیاث ) (آنندراج ). رجوع به جفنه و جفنات شود. ◄ جفان کالجواب ؛ کاسه های بزرگ همچو حوض . (غیاث ) (آنندراج )« : یَعْمَلون له مایشاء من مَحاریب َ و تماثیل و جفان کالجواب و قدور راسیات اِعملوا آل داود شکراً و قلیل من عبادی الشکور.» (قرآن ١٣/٣٤).
جفان . [ج َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گورگ سردشت بخش سردشت شهرستان مهاباد. واقع در ٢٢٥٠٠گزی شمال سردشت و ٦هزارگزی باختر شوسه ٔ مهاباد - سردشت . کوهستانی و جنگلی و معتدل است و سکنه ٔ آن ٩٥ تن است . آب آن از رودخانه ٔ سردشت و محصول آن غلات و توتون و حبوبات و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آنان جاجیم بافی است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).