جفا کشیدن

جفا کشیدن .[ ج َ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) جفا بردن . متحمل جفا وستم شدن . آزار و ظلم کسی را تحمل کردن : جفای عشق تو چندان که میکشد سعدی خیال عشق تو از سر نمیکند بیرون . سعدی . شرطست جفا کشیدن از یار خمرست و خمار و گلبن و خار. سعدی . ز دوستان بجفا سیر گشت، مردی نیست جفای دوست زنم، گر نه مردوار کشم . سعدی . رجوع به جفا بردن شود.