جعر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جعر. [ ج َ] (ع مص ) پیخال انداختن . (آنندراج ). سرگین اوگندن سگ . (زوزنی ). سرگین افکندن خداوند مخلب از سباع . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ صورت عامیانه یی است از جأر. (دزی ). رجوع به جأر در همین لغت نامه شود.
جعر. [ ج َ ] (ع اِ) پلیدی خشک چسبیده بر کون . ◄ پیخال مرغ شکاری . (منتهی الارب ). ◄ باد شکم یا غایط درندگان . (اقرب الموارد). ج، جُعور.