جحاش

جحاش . [ ج ِ ] (اِخ ) ابن ثعلبه . پدر قبیله ای است از غطفان . (منتهی الارب ) (آنندراج ).

جحاش . [ ج ِ ] (ع مص ) زحمت دادن . ◄ کوشش نمودن . (از منتهی الارب ). و رجوع به جحاس شود. ◄ مدافعت کردن کسی را از خویشتن و دیگران . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). بهمین معنی است : و عنکن کنت ُ اجاحش ؛ اَی احامی و ادافع. و جاحش عن خیط رقبته ؛ ای عن نفسه . جحاس . (اقرب الموارد). ◄ (اِ) ج ِ جَحشَة. (منتهی الارب ). و رجوع به جحشة شود.