جثل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جثل . [ ج َ ث َ ] (ع اِ) مادر. ◄ زوجه . یقال : ثکلته الجثل ؛ یعنی مادر یا زوجه بر او ندبه کند. ◄ اَمة. ◄ (مص ) بردن باد چیزی را. (از منتهی الارب ).
جثل . [ ج َ ث َ ] (اِخ ) ابن هاعان . محدث است . (منتهی الارب ).
جثل . [ ج َ ] (ع ص، اِ) انبوه و درهم شده از موی و گیاه . (ازمنتهی الارب ) (آنندراج ). موی انبوه . (مهذب الاسماء). ◄ سطبر کوتاه از موی و گیاه . ◄ سطبر سیاه از موی و گیاه . ◄ سطبر کثیف درهم شده از هر چیزی . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) .