جبیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جبیب . [ ج ُ ب َ ] (ع اِ مصغر) مصغر جُب ّ. (معجم البلدان ). چاهک . چاهی که کلان نباشد.
جبیب . [ ج ُ ب َ ] (اِخ ) نصر گوید: نام یک وادی است بنزدیک کحلة. (از معجم البلدان ) : فکنت کأنی واثق بمصدر یمشی بأکناف الجبیب فثهمد. دریدبن الصمة (از معجم البلدان ).
جبیب . [ ج ُ ب َ ] (اِخ ) نام یک وادی ازوادیهای أجاء است . (از معجم البلدان ) : خلد الجبیب و باد حاضره الا منازل کلها قفر. ابن احمر (از معجم البلدان ).