جاپلقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جاپلقی . [ پ َ ل َ ] (اِخ ) ملامحمود. از افاضل علمای امامیه و از تلامذه ٔ محقق کرکی متوفای ٩٤٠ هَ .ق . است . وی در اغلب کتب اجازات مذکور و شرح مختصر نافع از تألیفات اوست و سید حسین بن سید حیدر کرکی با یک واسطه از وی روایت دارد. سال وفات او بدست نیامد. (ریحانة الادب ).
جاپلقی . [ پ َ ل َ ] (اِخ ) محمد شفیعبن حاج سید علی اکبر موسوی النسب بروجردی المسکن و المدفن . از اکابر علما و جامع معقول و منقول و حاوی فروع و اصول است و در رجال و حدیث بصیرتی بسزا داشت و از شاگردان حاج ملا احمد نراقی و شریف العلماء مازندرانی و سید محمد مجاهد و دیگر اکابر وقت بوده است . او راست : ١- الاصول الکربلائیة. ٢- الروضة البهیةفی الطرق الشیعیة، که در اجازه ٔ دو فرزند خود سید علی اصغر و سید علی اکبر ملقب به آقا کوچک نوشته در رشته ٔ خود نظیر لؤلوءة البحرین صاحب حدائق و حاوی شرح حال اجمالی مشایخ اجازات او از زمان خود تا صدور اول میباشد و بسال ١٢٨٠ هَ .ق . در تهران چاپ سنگی شده است . ٣- القواعد الشریفیه در اصول که بنام استاد خود شریف العلماء منسوب داشته است . و آن نیز در همان سال در تهران چاپ سنگی شده است . ٤- مرشد العوام در صلوة. ٥- مناهج الاحکام فی مسائل الحلال و الحرام . و کتب دیگر و سیدحسین بروجردی صاحب نخبة المقال در رجال از جمله ٔ شاگردان اوست و بسال ١٢٨٠ هَ . ق . در بروجرد درگذشت . شیخ محمد تقی دزفولی در تاریخ وفاتش گوید: برای ضبط تاریخ وفاتش از دم غیبی بگوش من ندا آمد «فمنهم من قضی نحبه » (=١٢٨٠). (از ریحانة الادب ).
جاپلقی . [ پ َ ل َ ] (اِخ ) عبدالعلی بن محمود جاپلقی، عالم فقیه فاضل . او راست : شرحی بر الفیه ٔ شهید که به امر سلطان حیدرآباد نوشته است . و نسخه ٔآن در کتابخانه ٔ حضرت رضا(ع ) موجود است و میرمحمد باقر داماد متوفای در ١٠٤٢ هَ .ق . از این شیخ روایت میکند و سال وفات وی معلوم نشد. (از ریحانة الادب ).