جاویز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جاویز. (اِخ ) از قرای طبس است، قدیم النسق و آب خیز میباشد و پنجاه خانوار سکنه دارد. (از مرآت البلدان ج ٤ ص ١٣١).
جاویز. (ص، اِ) در تداول عامه، جاکش . جاپیچ . (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به جاپیچ شود. ◄ گای روهن . (الفاظالادویه ). گاوروهن، لیکن بدین معنی جاویزن است . رجوع به جاویزن شود.