جاویدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جاویدی . (اِخ ) از طوائف ممسنی .این طائفه دارای هزار خانوار و به تیره های ذیل تقسیم میشود: ١ -احمد هارونی . ٢ - جوی جان . ٣ - حلقه هارون . ٤ -ده شیخ . ٥ - رودجوزمی . ٦ - سلاری . ٧ - گنجا. ٨- گواری . ٩ - سرکوهی . ١٠ - ملولی عربی . ١١- میرحسن عبداﷲ ١٢ - میرسن . (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ٩٠).
جاویدی . (ص نسبی ) همیشگی . دائمی . ابدی : ازین پنگان برون نورست و نعمتهای جاویدی همه تنگی و تاریکی است اندر زیر این پنگان . ناصرخسرو.