جاویدمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جاویدمان . (نف مرکب ) جاویدماننده . آنکه ابدی زید. دارای عمر ابدی . آنکه همیشه ماند : کلک تو چون نام تو اقلیم گیر عمر تو چون عقل تو جاویدمان . خاقانی . به حجت نویسان دیوان خاک بجاویدمانان مینوی پاک . نظامی .