جاویدان خرد

جاویدان خرد. [ خ ِ رَ ] (اِخ ) جاودان خرد نام کتابی است منسوب بجمشید. اصل این کتاب از مسکویه ٔ رازی است که عبدالرحمن بدوی آنرا بنام «الحکمةالخالده » بچاپ رسانده است . این متن عربی ترجمه ایست از پهلوی با افزوده هائی از مسکویه ٔ رازی و بخش اصلی آن در «رسائل البلغاء و در اعیان الشیعه ١٠: صص ١٤٦- ١٩٤» چاپ شده است . و محمد حسین بن حاجی شمس الدین آنرا در ١٠٦٥ هَ .ق . برای نوّاب (؟) به فارسی درآورده و بنام «شایسته خانی » نامیده است . این ترجمه را درویش فانی مانکجی فرزند لیم جی هوشنگ هاتری بای گجراتی بنام ناصرالدین شاه در بمبئی در ١٢٩٣ - ١٢٩٤ هَ .ق . (١٢٤٦ یزدگردی ) بخط نستعلیق بچاپ سنگی رساند. و دیباچه و خاتمه ای بر آن افزود. مترجم در کتاب مسکویه ٔ رازی دست برده و پس و پیش کرده و رساله های دیگری هم در آن گنجانده است . تقی الدین محمدبن شیخ محمد ارجانی تستری در زمان جهانگیر پادشاه ترجمه ٔ دیگری از آن کرده است «ریو ٤٤٠». (از فهرست نسخه های خطی کتابخانه ٔدانشکده ٔ ادبیات ص ١٥٢ و فرهنگ ایران زمین شماره ... مقاله ٔ دانش پژوه ). و در السعادة والاسعاد چ مینوی ص ٢٩٦، ٣٢٠، ٣٢١، ٤٢٢ قسمتهایی از متن عربی آن آورده شده و از آن جمله است : ثلث تبطل مع ثلث : الشدة تبطل معالحیلة، والعجلة تبطل معالتأنی والاسراف یبطل معالقصد. (از السعادة والاسعاد). و رجوع بجاودان خرد شود.