جاودار/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومجاودار. (اِ) نوعی گندم وحشی . چاودار. رجوع به چاودار در همین لغت نامه شود.واژه قبلی: جاودواژه بعدی: جاودان