جان بخشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان بخشان . [ جام ْ ب َ ] (ص مرکب ) قاسم الحیاة. قاسم الروح . سهمی از سهام، از احکام نجومی : در علم احکام نجوم چون درجه ٔ طالع به سعود و نحوس ها سیر کند صاحب حد را که سیر بدان رسد جان بخشان نامند. رجوع به جان بختار شود.