جان افروز

جان افروز. [ اَ ] (نف مرکب ) جان افروزنده . فروزنده ٔ جان . تازه کننده ٔ جان . روشن کننده ٔ جان . شادکننده : بهشت جاودان آنروز بینم که آن رخسار جان افروز بینم . (ویس و رامین ). که بگو ای امیر جان افروز که شب تیره به بود یا روز. سنایی . ز آنکه اقبال خویش را دیدم با رخ دلگشای جان افروز. انوری . جان خاقانی فدای روی جان افروز تست گرچه خصم اوست جانان یار جانان جان تو. خاقانی . هنوز آن مهر بر درج رحم داشت که جان افروز گوهر گشت پیدا. خاقانی (دیوان چ سجادی ص ٢٧). تا حسن جانفروز تو بینند عاشقان بردار یکدم از رخ خود این نقابها. اسیری (ازبهار عجم ). جز لقای روی جان افروز دوست درد ما را نیست درمان ای طبیب . اسیری لاهیجی (از بهار عجم ). رجوع بجان افروختن شود.