جافر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جافر. [ ف ِ ] (ع اِ) آن اشتر که از گشنی بازمانده بود. ج، جوافر. (مهذب الاسماء). ◄ (ص ) ناتوان شده از بسیاری لباس . (ناظم الاطباء).