جارحه

(رِ حِ یا حَ) [ ع. جارحة ]<BR>۱- (اِفا.) مؤنث جارح. جراحت کننده.<BR>۲- (اِ.) اسب ماده ؛ ج. جوارح.<BR>۳- اندام آدمی، دست و اعضای دیگر.<BR>۴- جانور شکاری از مرغ (شکره) و سگ و دد؛ ج. جوارح.<br>

(رِ حِ یا حَ) [ ع. جارحه ] ۱- (اِفا.) مؤنث جارح. جراحت کننده. ۲- (اِ.) اسب ماده ؛ ج. جوارح. ۳- اندام آدمی، دست و اعضای دیگر. ۴- جانور شکاری از مرغ (شکره) و سگ و دد؛ ج. جوارح.

جارحه . [ رِ ح َ ] (ع ص، اِ) تأنیث جارح . جراحت کننده . (آنندراج ). ◄ اسب ماده . قولهم هذه الناقة و الاتان من جوارح المال ؛ یعنی جوان و بچه ده است . ◄ اندامهای مردم که بدان کار کنند. (منتهی الارب ). دست . (نصاب الصبیان ). اندام . (السامی ) (دهار) (مهذب الاسماء) : دستی که عمده ٔ تن است و عزیزترین جارحه است از جوارح چون مارگزیده و باقی تن به عَدوای علت آن تلف خواهد شد، معالجت آن جز قطع و ابانت نیست . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ١٦٢). ◄ سگ . (ترجمان عادل مشهور به جرجانی ). ◄ مرغ شکاری . (منتهی الارب ) (ترجمان عادل مشهور به جرجانی ) (مهذب الاسماء) (مقدمة الادب ). ◄ جانور شکاری از مرغ و دد. ج، جوارح . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). شکره که پرنده ای است .