ثمالة

ثمالة. [ ث ُ ل َ ] (اِخ ) لقب عوف بن اسلم که پدر بطنی است و او را ثمالة لقب دادند چون قوم خود را اطعام کرد و شیر با سر شیر آن نوشانید.

ثمالة. [ ث ُ ل َ ] (ع اِ) بقیه ٔ آب و طعام در شکم . ◄ باقی آب در تک حوض و خنور. ◄ کف شیر. سر شیر. ◄ لیف سرسبوی . ج، ثُمال .