فرهنگ لغت

تیزرفتار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تیزرفتار.[ رَ ] (ص مرکب ) تیزرو. سریعالسیر و چابک . (ناظم الاطباء). هذرف . سریعالسیر. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا):فرس ضابع؛ اسب تیزرفتار. (منتهی الارب ) : مرغان خدنگ تیزرفتار برخوردن خون گشاده منقار. نظامی .

معنی تیزرفتار | فرهنگ لغت