تیره گرد

تیره گرد. [رَ / رِ گ َ ] (اِ مرکب ) گرد تیره و سیاه . خاک سیاه برآمده از زمین . گرد و خاکی سیاه و مظلم : زمین آهنین شد هوا لاجورد به ابر اندر آمد سر تیره گرد. فردوسی . به هشتم برآمد یکی تیره گرد بدانسان که خورشید شد لاجورد. فردوسی . که از راه ایران یکی تیره گرد برآمد کزو روز شد لاجورد. فردوسی .