تیره چهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیره چهر. [ رَ / رِ چ ِ ] (ص مرکب ) مخفف تیره چهره . سیه روی . سیاه و تاریک : تو گفتی که اندر شب تیره چهر ستاره همی برفشاند سپهر. فردوسی . رجوع به ماده ٔ بعد و تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیره چهر. [ رَ / رِ چ ِ ] (ص مرکب ) مخفف تیره چهره . سیه روی . سیاه و تاریک : تو گفتی که اندر شب تیره چهر ستاره همی برفشاند سپهر. فردوسی . رجوع به ماده ٔ بعد و تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.