تیره چشم

تیره چشم . [ رَ / رِ چ َ / چ ِ ](ص مرکب ) کور. نابینا. (از فهرست ولف ) : ز لشکر دو بهره شده تیره چشم سر نامداران ازو پر ز خشم . (شاهنامه ٔ فردوسی چ بروخیم ج ٢ ص ٣٢٩). اشعار پند و مدح بسی گفته است آن تیره چشم شاعر روشن بین . ناصرخسرو.