توقیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توقیم . [ت َ ] (ع مص ) خوار کردن و مقهور کردن کسی را. (از اقرب الموارد). ایقام . (المنجد). رجوع به ایقام شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توقیم . [ت َ ] (ع مص ) خوار کردن و مقهور کردن کسی را. (از اقرب الموارد). ایقام . (المنجد). رجوع به ایقام شود.