تهی کیسه

تهی کیسه . [ ت َ / ت ِ / ت ُ س َ / س ِ ] (ص مرکب ) بی پول . فقیر. آنکه در کیسه چیزی از نقدینه ندارد : از ساغر سپهر تهی کیسه می مخور وز سفره ٔ جهان سیه کاسه نان مخواه . خاقانی . کیسه برانند درین رهگذر هر که تهی کیسه تر آسوده تر. نظامی . تهی کیسه را از گره بر چه باک . امیرخسرو دهلوی . رجوع به تهی و دیگر ترکیبهای آن شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی