تهمینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهمینه . [ ت َ ن َ / ن ِ ] (اِخ ) نام دختر پادشاه سمنگان بوده که رستم او را جفت خود گرفته و سهراب پسر رستم از او بوجود آمده . (انجمن آرا) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). دختر شاه سمنگان و زن رستم و مادر سهراب . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : چنین داد پاسخ که تهمینه ام توگوئی که از غم به دو نیمه ام . فردوسی . چو تهمینه از کار رستم شنید جز او در جهان جفت خود کس ندید بیاراست خود را چو خرم بهار در آمد بدان خانه ٔ زرنگار. فردوسی (از انجمن آرا).