فرهنگ لغت

تهریت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تهریت . [ ت َ ] (ع مص ) نیک پختن گوشت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ فراخ گردیدن کنج دهان . و از بعض عرب : علمهم الرجز یهرت اشداقهم . (از اقرب الموارد).

معنی تهریت | فرهنگ لغت