تهریة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهریة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) هروی ساختن جامه را یا زرد گردانیدن آن را. یقال : هریت العمامة؛ ای صفرتها. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). عمامه زرد گردانیدن . (تاج المصادر بیهقی ).