تنگ تنگ

(تَ. تَ) (ق.) بار بار، بسیار زیاد.<br>

(تَ. تَ) (ق.) بار بار، بسیار زیاد.

تنگ تنگ . [ ت َ ت َ ] (ص مرکب، ق مرکب ) عدل عدل . باربار. بقچه بقچه : دوصد جامه و زیور رنگ رنگ بسنجیده و ساخته تنگ تنگ . شمسی (یوسف و زلیخا). تنگ شکر حدیث ترا بندگی کند کاندر عبارت تو شکر هست تنگ تنگ . سوزنی . در پله ٔ ترازوی اعمال عمر ما طاعات دانه دانه و عصیان تنگ تنگ . سوزنی . بخشنده ای که بخشد و بخشید بی دریغ دینار بدره بدره و دیبای تنگ تنگ . سوزنی . تا اسب تنگ بسته نگیرم ز مدح میر نگشایم از خرک جرس هجو تنگ تنگ . سوزنی . از چمن انگیخته گل رنگ رنگ وز شکر آمیخته می تنگ تنگ . نظامی . ◄ بسیار فراوان . (ناظم الاطباء). ◄ سخت متصل و پیوسته . بسیار نزدیک . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : مرگ اگر مرد است گو نزد من آی تا در آغوشش بگیرم تنگ تنگ من ازو عمری ستانم جاودان او ز من دلقی رباید رنگ رنگ . ؟