تنگ بسته

تنگ بسته . [ ت َ ب َ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) چاروایی که آنرا زین نهاده و تنگ آنرا بسته باشند و در این حالت آماده ٔ سواری یا بار بردن است : تا اسب تنگ بسته نگیرم ز مدح میر نگشایم از خرک جرس هجو تنگ تنگ . سوزنی . ماده خری تنگ بسته را بنهادم چنبر بگسست و از نوار فروماند. سوزنی .