تنگ بستن

تنگ بستن . [ ت َ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) تنگ کشیدن . تنگ برکشیدن . استوار ساختن زین اسب با بستن نواری مخصوص . بستن و محکم ساختن تنگ اسب و آماده ساختن اسب را جهت سواری و کارزار : به زین بر، ببستند تنگ استوار بگفتند و رفتند زی کارزار. فردوسی . چون تو سوار فضل کجا در همه جهان بر مرکب کمال هنر بسته تنگ تنگ . سوزنی . میدان فراخ یافته ایم و دلیروار بر مرکب هوا و هوس بسته تنگ تنگ . سوزنی . ببر گرفت مرا تنگ و تنگ اسب فراق ببست گفتم یارا تو بر چه سودایی ؟ سوزنی . رجوع به تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.