تنگ اندرآوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنگ اندرآوردن . [ ت َ اَ دَ وَ دَ ] (مص مرکب ) کم گردانیدن فاصله را. سخت نزدیک گردیدن : چو تنگ اندرآورد با من زمین برآهختم آن گاوسر گرز کین . فردوسی (شاهنامه چ بروخیم ج ١ ص ١٩٦). چو تنگ اندرآورد با او زمین فروکرد گرز گران را به زین . فردوسی . چو من تنگ روی اندرآرم بروی سر آید ترا تیزی و گفتگوی . فردوسی .