تنکوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنکوت . [ ت َ ] (اِخ ) تنکت : دیگر از ناحیت تنکوت از موضعی که آن را قراتاهی گویند. (جهانگشای جوینی ). و رجوع به تاریخ جهانگشای ج ١ ص ١٥، ٢٣، ٤٢، ٥١، ١٠٩، ١١٠، ١٤٢، ١٥٤، ١٨١ و ٢١١ و تنکت شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنکوت . [ ت َ ] (اِخ ) تنکت : دیگر از ناحیت تنکوت از موضعی که آن را قراتاهی گویند. (جهانگشای جوینی ). و رجوع به تاریخ جهانگشای ج ١ ص ١٥، ٢٣، ٤٢، ٥١، ١٠٩، ١١٠، ١٤٢، ١٥٤، ١٨١ و ٢١١ و تنکت شود.