تنک فهم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنک فهم . [ ت َ ن ُ / ت ُ ن ُ ف َ ] (ص مرکب ) کسی که قوه ٔ مدرکه ٔ وی سست و ضعیف باشد. (ناظم الاطباء) : به صد جانش خریدم کی روا باشد که بفروشم به تحسین تنک فهمان و احسان لئیمانش . عرفی . ◄ تنک حوصله . (آنندراج ). رجوع به تنک ظرف و تنک و دیگر ترکیبهای آن شود.