تن پرست

تن پرست . [ تَم ْ پ َ رَ ] (نف مرکب ) تن پرور و کاهل و بیکارو بیعار و کسی که به ناز و نعمت خود را پروراند. (ناظم الاطباء). تن پرور. تن آسای . (آنندراج ) : آنچه میدانند ماتم تن پرستان شورهاست دار نخل دیگران ورایت منصور ماست . صائب (ازآنندراج ). ◄ شهوتی و تنبل . (ناظم الاطباء).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی