تلمیظ

تلمیظ. [ ت َ ] (ع مص ) حق کسی را بدو دادن . ◄ چشانیدن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج )(ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به تلمظ شود.