تقوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقوز. [ ت َ ق َوْ وُ ] (ع مص ) شادمانی نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شادمانی . (ازاقرب الموارد). ◄ خواستن . ◄ از بالا به زیر افتادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ ویران شدن . ◄ برشکسته شدن خانه . ◄ دویدن بز کوهی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).