تقور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقور. [ ت َ ق َوْ وُ ] (ع مص ) گذشتن اکثر شب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تهور. (اقرب الموارد). رجوع به تقور شود. ◄ پیچیدن مار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پراکنده و متفرق شدن ابر دائره وار. (از اقرب الموارد).