تقشیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقشیب . [ ت َ ] (ع مص ) آلودن بچیزی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ آمیختن زهر با طعام . (از اقرب الموارد). ◄ رنج رسانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). گویند: قشبنی ریحه ؛ یعنی آزار رساند مرا... (ازمنتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ◄ به بدی یاد کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).