تقاطر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ طُ) [ ع. ] (مص ل.) قطره قطره آمدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ طُ) [ ع. ] (مص ل.) قطره قطره آمدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تقاطر. [ ت َ طُ ] (ع مص ) گروه گروه آمدن قوم . (منتهی الارب ) (آنندراج )(ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پیاپی شدن . (دهار). پیاپی گردیدن چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ پیاپی قطره چکیدن . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). قطره قطره جاری شدن و چکیدن آب و جز آن . (از اقرب الموارد) : موسم تقاطر اقطار و تکاثر امطار بود. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٢٥٩). ◄ رویاروی شدن کرانه ها. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).