تغلیط
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ] (مص م.) به غلط نسبت دادن، به غلط انداختن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع. ] (مص م.) به غلط نسبت دادن، به غلط انداختن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغلیط. [ ت َ ] (ع مص ) کسی را به غلط منسوب کردن . (زوزنی ) (صراح ). به غلط منسوب کردن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). در غلط انداختن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). در غلط انداختن کسی را و به غلط منسوب کردن . (آنندراج ). غلط کسی را گفتن یا به غلط منسوب کردن او را. (از اقرب الموارد).