تعیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تعیس . [ ت َ ع َی ْ ی ُ ] (ع مص ) سپید سیاهی مایل شدن شتر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). سپید شدن در سیاهی . (از اقرب الموارد).
تعیس . [ ت َ ] (اِ) ج، تعساء. و رجوع به همین کلمه و دزی ج ١ ص ١٤٧ شود.