تعاض

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تعاض . [ ت َ عاض ض ] (ع مص ) یکدیگر را گزیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).