تشاعر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ عُ) [ ع. ] (مص ل.) تظاهر به شاعری کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ عُ) [ ع. ] (مص ل.) تظاهر به شاعری کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشاعر. [ ت َ ع ُ ] (ع مص ) شاعری نمودن کسی که شاعر نباشد. (زوزنی ). خود را شاعر وانمودن . (آنندراج ). ادعای شاعری نمودن و خود را شاعر پنداشتن . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).