تریر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تریر. [ ت ْ ی ِ ] (اِخ ) ترِو . شهری است در آلمان، بر کنار رود موزل که ٨١٧٠٠ تن سکنه دارد. در این شهر آثاری از ساختمانهای مخروب دوره ٔتسلط روم متعلق به قرن اول و کلیسای بزرگی متعلق به قرن ١٤ - ١١ م . وجود دارد. این شهر در قرون وسطا مرکز یک مطران انتخابی بوده است . و رجوع به ترو شود.
تریر.[ ت َ ] (ص ) ترساننده را گویند. به عربی نذیر خوانندبا نون و دال نقطه دار. (برهان ). ترساننده که به تازی نذیر گویند. (ناظم الاطباء). خود کلمه هم مصحف نذیراست . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). و رجوع به نذیر شود.