ترکدار

ترکدار. [ ت َ ] (نف مرکب ) کسی که خود بر سر نهاده باشد. (ناظم الاطباء). دارنده ٔ ترک . خود پوشیده : بریده ز هر سو سر ترکدار پراکنده خفتان همه دشت و غار. فردوسی . به هر گام بی تن سری ترکدار بد افکنده چون مجمر زرنگار. (گرشاسب نامه ). چو جنگی سواران فزون از شمار زره پوش و جوشن ور و ترکدار. (گرشاسب نامه ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی