ترکتا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترکتا. [ ت ِ ک ُ ] (اِ) لفظی است هندی که ترکیبی از زنجبیل و فلفل گرد، سازند. (از الفاظالادویه ص ٧٣).
ترکتا. [ ت َ ] (اِخ ) از دیه های سدن رستاق مازندران . و رجوع به مازندران رابینو بخش انگلیسی ص ١٢٦ و ترجمه ٔ وحید ص ١٦٩ شود.