تذلذل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تذلذل . [ ت َ ذَ ذُ ] (ع مص ) مضطرب شدن و فروهشته گردیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد)(المنجد) (آنندراج ). جنبیدن چیزی که آویخته باشد. (آنندراج ). ◄ فروتنی نمودن . ◄ زاری کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).