تذقین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تذقین . [ ت َ ] (ع مص ) نهادن زنخ خود را بر دست یا بر عصای خود. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تذقین . [ ت َ ] (ع مص ) نهادن زنخ خود را بر دست یا بر عصای خود. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد).